แพนคราเกน

การวิจัยเปปไทด์ของ Pancragen

1.การป้องกันและการฟื้นฟูของ β-เซลล์ตับอ่อน

การพร่องของเซลล์เหล่านี้เป็นปัจจัยทางพยาธิวิทยาหลัก โรคเบาหวาน.

เลียนแบบปัจจัยการเจริญเติบโตภายนอกหรือสัญญาณการอยู่รอด, การยับยั้งการตายของเซลล์เป็นกลไกสำคัญ; การปกป้อง (อย่างน้อยก็ชั่วคราว) เบต้าเซลล์และสร้างสภาพแวดล้อมจุลภาคที่สนับสนุนสำหรับการฟื้นฟูเซลล์.

รักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้คงที่, ทางอ้อมผ่านเนื้อเยื่อส่วนปลายที่ได้รับการปรับปรุง ความไวของอินซูลิน – ลดความต้านทานต่ออินซูลินในด้านต่างๆและเสริมสร้าง การทำงานของไมโตคอนเดรีย.

Pancragen กระตุ้นเส้นทางการเอาชีวิตรอดที่กล่าวมาก่อนหน้านี้ (PI3K/พระราชบัญญัติ และ แมปเค/อีอาร์เค).

การเริ่มต้นวิถีการตายของเซลล์ภายใต้การโจมตีด้วยการอักเสบนั้นสามารถยับยั้งได้สำเร็จ.

การทดลองทางคลินิกกำลังตรวจสอบการฟื้นฟูเซลล์ที่แท้จริงว่าเป็นจุดสิ้นสุด.

กระตุ้นการแบ่งตัวและการแพร่กระจายของเซลล์อย่างน้อยบางส่วน, รวมกับสภาพแวดล้อมจุลภาคที่กล่าวมาข้างต้น, แสดงถึงการพลิกกลับพื้นฐานของการลุกลามของโรคเบาหวาน.

2.การควบคุมการเผาผลาญ (ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น)

การปรับปรุงความไวของอินซูลินอย่างเป็นระบบพบได้ในสัตว์ทดลอง.

ไซโตโพรเทคชั่น ลดตับและ เนื้อเยื่อไขมัน การอักเสบเรื้อรัง.

ผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อ ตัวรับอินซูลิน และกิจกรรมการขนส่งล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการปรับปรุงความไวของอินซูลินโดยรวม.

สารต้านอนุมูลอิสระ และผลต้านการอักเสบของ Pancragen มีคุณค่าทางการวิจัยที่สำคัญ.

โรคระบบประสาทและ กลุ่มอาการเมตาบอลิซึม ประเภทความเสียหาย, หรือโรคใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับ ความเครียดออกซิเดชัน, สามารถและควรได้รับประโยชน์จากการประยุกต์ใช้รักษาโรค Pancragen.