سلنک

تحقیق سلنک

1.مکانیسم های عمل و اثرات درمانی

عملکرد اصلی آن تنظیم تعادل در سیستم های انتقال دهنده عصبی کلیدی در مغز است.

تعدیل انتقال γ-آمینوبوتیریک اسید (گابا) به طور خاص, همراه با اثرات تنظیمی مختلف بر سروتونین و سیستم های دوپامینرژیک, منجر به اثرات عالی ضد اضطراب و ضد افسردگی می شود.

افزایش انعطاف پذیری عصبی هیپوکامپ نیز نشان داده شده است; تقویت شناختی (یادگیری, تثبیت حافظه, توجه نمونه های اصلی است) حداقل تا حدی قابل انتساب به این خط مقررات است.

حفظ هسته اصلی تافتسین باعث می شود تا اثربخشی قابل توجهی در تنظیم وضعیت ایمنی سلولی ایجاد شود., سیتوکین ها (اینترفرون یکی از بهتر مطالعه شده است) – یک اثر تعدیل کننده ایمنی بدن می تواند از آن برای مقابله با استرس های مختلف استفاده کند.

مطالعات بالینی از بهبود خلق و خو و افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی حمایت می‌کنند که سلنک ​​آن را تسهیل می‌کند.

2.اثرات ضد اضطراب و ضد افسردگی

برخلاف داروهای سنتی ضد اضطراب و ضد افسردگی, selank مستقیماً روی گیرنده های GABA عمل نمی کند.

در عوض, با تنظیم انتقال دهنده های عصبی کلیدی مختلف در مغز کار می کند.

آزمایش‌ها نشان داده‌اند که سلنک ​​راندمان انتقال آن را افزایش می‌دهد انتقال دهنده عصبی مهاری, گابا; مهار فعالیت بیش از حد عصبی و متعاقباً اضطراب نتیجه اولیه این فرآیند است..

تنظیم بیشتر انتقال دهنده های عصبی – دوپامین یک مثال بارز است – به selank اجازه می دهد تا به طور قابل توجهی انعطاف پذیری سیستم عصبی را در برابر استرس افزایش دهد.

نوسانات خلقی و احساسات مثبت/منفی مرتبط با لذت حداقل تا حدی کنترل می شود; پایدار, اثرات طولانی مدت ضد اضطراب و ضد افسردگی نتیجه است.

عوارض جانبی قابل توجه (خواب آلودگی, اختلال شناختی, اعتیاد به خوبی مستند شده است) اجتناب می شود, ساخت selank یک درمان منحصر به فرد برای برخی از بیماری های عصبی.

3.تقویت عملکرد شناختی و ارتقاء انعطاف پذیری عصبی

سلنک در تقویت عملکرد شناختی اثربخشی خود را نشان داده است.

فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) تمرکز بسیاری از این تحقیقات است; تنظیم دگرگونی فعالیت آن در بقای نورون ها نقش اساسی دارد, تمایز و همه اشکال پلاستیسیته سیناپسی.

سلول های هیپوکامپ به طور خاص فعالیت مرتبط با BDNF را در هنگام درمان با سلنک ​​نشان می دهند.

سازماندهی مجدد عصبی از طریق اتصالات جدید مشاهده شده است – تثبیت حافظه, توانایی یادگیری و توجه/تمرکز همگی بهبود می یابند.

تفکر شفاف تر, پردازش سریعتر اطلاعات و نتایج مثبت در تست های شناختی همگی در بیماران ثبت شده است.

4.تنظیم سیستم عصبی ایمنی

تافتسین یک پپتید ایمنی طبیعی است.

سلنک یک قطعه هسته توفتسین را حفظ کرده است, بنابراین دارای یک قدرتمند است, هر چند ظریف, اثر تعدیل کننده ایمنی.

تعدیل عصبی و این تعامل عصبی-ایمنی مکمل یکدیگر هستند.

مطالعات استرس مزمن نشان می دهد که سلنک ​​به ویژه برای سازگاری روانی و فیزیولوژیکی مناسب است.

پاسخ های ایمنی بهبود یافته یا حداقل متعادل به نتیجه نهایی این مکانیسم ها کمک می کند.

بهزیستی روانی و جسمانی به یکدیگر وابسته هستند.

5.پتانسیل برای درمان اختلال وسواس اجباری و بی قراری

برخی گزارش ها نشان می دهد که سلنک ​​بر ارتباط بین آمیگدال و قشر جلوی مغز; ترویج انقراض ترس یکی از اثرات مستقیم قابل مشاهده است.

اختلال وسواس اجباری و اشکال مختلف بی قراری به عنوان اهداف اولیه برای درمان در این دسته قرار می گیرند.

آزمایشات روی حیوانات کاهش قابل توجهی از رفتار پف کردن خز ناشی از تحریک را نشان داده است, یک معیار معتبر از تحریک خالص.

دانشمندان شروع به حدس زدن مکانیسم های پشت این موضوع کرده اند – تنظیم حداقل برخی از جنبه های سیستم سروتونین یک نظریه پیشرو است, سازگاری با استرس در مطالعات متعدد افزایش یافته است.

تحقیقات مرتبط هنوز ادامه دارد, اما بررسی این خطوط بالقوه درمان مهم است; درمان بیماری های ذکر شده (روانپزشکی یا موارد دیگر) یک هدف مهم و دست یافتنی باقی می ماند.