Melanotan-I (MT-I), lub dokładniej [Nle4,D-Phe7]-α-MSH, jest analogiem α-MSH (hormon stymulujący melanocyty). Liniowy tridekapeptyd, to promuje melanina powstawanie poprzez selektywną aktywację MC1R (receptor melanokortyny-1).
Dowody eksperymentalne potwierdzają jego stosunkowo nietoksyczny i nierakotwórczy profil, zarówno in vivo, jak i w różnych modelach in vitro. W porównaniu z naturalnym α-MSH, Melanotan-I ma znacznie wydłużony okres półtrwania; został pomyślnie wprowadzony na rynek w Unii Europejskiej.
Sekwencja
Ac-Ser-Tyr-Ser-Nle-Glu-His-D-Phe-Arg-Trp-Gly-Lys-Pro-Val-NH₂
Numer CAS
75921-69-6
Formuła molekularna
C78H111N21O19
Masa cząsteczkowa
1646.85
Badania Melanotanu-I
The melanokortyna składa się z pięciu różnych receptorów (MC1-R przez MC5-R), wyżej wymienione peptydy melanokortyny (Proopiomelanokortyna/POMC pochodne peptydów), i dwa endogenni antagoniści.
Melanotan-I selektywnie wiąże się z receptorem pierwotnym i aktywuje go, MC1R. Podstawowa sekwencja (His-Phe-Arg-Trp) jest odpowiedzialny za tę specyficzną interakcję.
Aktywacja receptora prowadzi do wewnątrzkomórkowego cykliczny monofosforan adenozyny (obóz) i wszystkie następne PKA-ścieżki zależne; enzymy syntetyzujące melaninę (tyrozynaza jest najlepszym przykładem) ostatecznie zwiększają swoją aktywność.
Zwiększony eumelanina produkcja w skórze powoduje zwiększoną pigmentację – częściowa, ale cenna bariera przed przenikaniem światła ultrafioletowego i widzialnego. Zmiatanie reaktywnych form tlenu wywołanych promieniowaniem UV (DNA, białko, i uszkodzenie lipidów) Uważa się również, że pośredniczy w tym eumelanina.
Melanotan-I wywarł największy efekt ochronny poprzez zwiększenie tej specyficznej ochronnej eumelaniny. W podwójnie ślepej próbie mierzono różne parametry fotoprotekcji; otrzymały osoby o niskiej skłonności do oparzeń słonecznych 3 cykle wstrzyknięć podskórnych.
Gęstość melaniny w skórze wzrosła, jak wspomniano wcześniej, i większość komórek naskórka powstałych w wyniku oparzeń słonecznych została zmniejszona. Fotoprotekcja, przynajmniej w znacznym stopniu, jest ważnym celem końcowym narażenia ludzkiej skóry na promieniowanie UVR.
Melanotan-I powoduje pigmentację skóry EPP(Protoporfiria erytropoetyczna) pacjenci, zmniejszanie nadwrażliwości na światło, a następnie łagodzenie związanego z nią bólu skóry.⁵ EPP sama w sobie jest rzadką chorobą genetyczną; nagromadzenie fotosensybilizatora, protoporfiryna IX, powoduje tę wrażliwość na światło widzialne.
Badanie otwarte obejmujące cały okres 4 miesięcy przeprowadzono na pięciu tematach EPP; podskórne implanty Melanotan-I podawano w dniu 7 i Tydzień 8. W porównaniu z wartością bazową, mierzono wzrost gęstości melaniny w skórze, wraz ze znacznie poprawioną tolerancją na stymulację światłem – konkretnym stosowanym miernikiem był „czas osiągnięcia bólu nie do zniesienia”.’ pod oświetleniem.
USA. Administracja Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła Scenesse (afamelanotyd), obecna forma implantu Melanotan-I, właśnie w tym celu.
Badania przedkliniczne wykazały stosunkowo niską toksyczność (nie zaobserwowano rakotwórczości, co wykazano zarówno w modelach in vitro, jak i we wszystkich testowanych modelach in vivo.
Skuteczna indukcja znacznej pigmentacji skóry jest jednym z lepiej udokumentowanych efektów Melanotanu-I; typy skóry słabo reagujące na światło (niemal całkowite niepowodzenie opalania będące punktem końcowym) bardzo na tym zyskać.
Prawdą jest zmniejszenie toksycznej reakcji skóry na promieniowanie ultrafioletowe, pożądany efekt końcowy tego wszystkiego – oparzenia słoneczne i związane z nimi szkody są zmniejszone, przynajmniej częściowo, przez Melanotan-I.
Certyfikat ważności
HPLC
SM
