Melanotan-I

เมลาโนตัน-I

เมลาโนตัน-I

เมลาโนตัน-I (เอ็มที-ไอ), หรือแม่นยำยิ่งขึ้น [Nle4,D-เพ7]-α-MSH, เป็นแอนะล็อกของ α-MSH (ฮอร์โมนกระตุ้นการสร้างเม็ดสีเมลาโนไซต์).

 

 

แบ่งปันความรักของคุณ

เมลาโนตัน-I (เอ็มที-ไอ), หรือแม่นยำยิ่งขึ้น [Nle4,D-เพ7]-α-MSH, เป็นอะนาล็อกของ α-MSH (ฮอร์โมนกระตุ้นการสร้างเม็ดสีเมลาโนไซต์). ไทรเดคาเปปไทด์เชิงเส้น, มันส่งเสริม เมลานิน การก่อตัวผ่านการกระตุ้นแบบเลือกสรรของ เอ็มซี1อาร์ (ตัวรับเมลาโนคอร์ติน-1).

หลักฐานการทดลองสนับสนุนลักษณะที่ค่อนข้างไม่เป็นพิษและไม่เป็นสารก่อมะเร็ง, ทั้งใน vivo และในรุ่น in vitro ต่างๆ. เมื่อเปรียบเทียบกับ α-MSH ตามธรรมชาติ, Melanotan-I มีครึ่งชีวิตที่ยาวนานขึ้นอย่างมาก; และประสบความสำเร็จในการทำตลาดในสหภาพยุโรป.

ลำดับ

Ac-Ser-Tyr-Ser-Nle-Glu-His-D-เพ-Arg-Trp-Gly-Lys-Pro-Val-NH₂

หมายเลข CAS

75921-69-6

สูตรโมเลกุล

C78H111N21O19

น้ำหนักโมเลกุล

1646.85

การวิจัยของ Melanotan-I

ที่ เมลาโนคอร์ติน ระบบประกอบด้วยตัวรับที่แตกต่างกันห้าตัว (MC1-R ผ่าน MC5-R), เมลาโนคอร์ตินเปปไทด์ที่กล่าวมาข้างต้น (โปรโอพิโอเมลาโนคอร์ติน/POMC เปปไทด์ที่ได้รับ), และสอง คู่อริภายนอก.

Melanotan-I เลือกจับและกระตุ้นการทำงานของตัวรับหลัก, เอ็มซี1อาร์. ลำดับหลัก (ฮิสเพอาจทรพี) มีหน้าที่รับผิดชอบในการโต้ตอบเฉพาะนี้.

การเปิดใช้งานตัวรับจะนำไปสู่ภายในเซลล์ ไซคลิกอะดีโนซีนโมโนฟอสเฟต (ค่าย) และต่อมาทั้งหมด พีเคเอ-เส้นทางที่ต้องพึ่งพา; เอนไซม์สังเคราะห์เมลานิน (ไทโรซิเนสเป็นตัวอย่างสำคัญ) ก็มีกิจกรรมเพิ่มขึ้นในที่สุด.

เพิ่มขึ้น ยูเมลานิน การผลิตภายในผิวหนังส่งผลให้เกิดการสร้างเม็ดสีเพิ่มขึ้น – อุปสรรคบางส่วนแต่มีคุณค่าต่อรังสีอัลตราไวโอเลตและการทะลุผ่านของแสงที่มองเห็นได้. การกำจัดสายพันธุ์ออกซิเจนปฏิกิริยาที่เกิดจากรังสียูวี (ดีเอ็นเอ, โปรตีน, และความเสียหายของไขมัน) เชื่อกันว่าเป็นสื่อกลางโดยยูเมลานิน.

Melanotan-I ให้ผลการปกป้องสูงสุดในการเพิ่มยูเมลานินในการปกป้องเฉพาะนี้. การทดลองแบบปกปิดสองทางวัดค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ของการป้องกันแสงด้วยแสง; ได้รับวิชาที่มีแนวโน้มที่จะถูกแดดเผาต่ำ 3 รอบการฉีดเข้าใต้ผิวหนัง.

ความหนาแน่นของเมลานินของผิวหนังเพิ่มขึ้นดังที่ได้กล่าวไปแล้ว, และเซลล์ผิวที่ถูกแดดเผาส่วนใหญ่ก็ลดลง. การป้องกันแสง, อย่างน้อยก็ในระดับที่มีนัยสำคัญ, เป็นเป้าหมายสุดท้ายที่สำคัญของการที่ผิวหนังมนุษย์ได้รับรังสี UVR.

Melanotan-I กระตุ้นให้เกิดการสร้างเม็ดสีผิวใน สนพ(เม็ดเลือดแดงโปรโตพอร์ฟีเรีย) ผู้ป่วย, ลดความไวแสงและบรรเทาอาการปวดผิวหนังที่เกี่ยวข้องในเวลาต่อมา⁵ EPP เองเป็นโรคทางพันธุกรรมที่หายาก; การสะสมของสารไวแสง, โปรโตพอร์ไฟริน IX, ทำให้เกิดความไวต่อแสงที่มองเห็นได้.

การศึกษาแบบ open-label ที่ครอบคลุม 4 เดือนดำเนินการในห้าวิชา EPP; การปลูกถ่าย Melanotan-I ใต้ผิวหนังได้รับการบริหารในวันที่กลางวัน 7 และสัปดาห์ 8. เมื่อเทียบกับพื้นฐาน, วัดความหนาแน่นของเมลานินของผิวหนังที่เพิ่มขึ้น, พร้อมด้วยความทนทานต่อการกระตุ้นแสงที่ดีขึ้นอย่างมาก – ตัวชี้วัดเฉพาะที่ใช้คือ 'เวลาที่จะเข้าถึงความเจ็บปวดที่ทนไม่ได้'’ ภายใต้แสงสว่าง.

สหรัฐอเมริกา. สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย) ได้รับการอนุมัติจาก Scenesse (อะฟาเมลาโนไทด์), รูปแบบปัจจุบันของการปลูกถ่าย Melanotan-I, เพื่อจุดประสงค์นี้เอง.

การศึกษาพรีคลินิกแสดงให้เห็นความเป็นพิษค่อนข้างต่ำ (ไม่มีการก่อมะเร็งที่สังเกตได้ดังที่แสดงทั้งในหลอดทดลองและการทดสอบในแบบจำลองทั้งหมดในสิ่งมีชีวิต.

การกระตุ้นให้เกิดการสร้างเม็ดสีผิวอย่างมีนัยสำคัญเป็นหนึ่งในผลกระทบที่ได้รับการบันทึกไว้เป็นอย่างดีของ Melanotan-I; ผิวที่ตอบสนองต่อแสงไม่ดี (ความล้มเหลวในการฟอกหนังที่ใกล้เสร็จสมบูรณ์คือจุดสิ้นสุด) ได้รับประโยชน์อย่างมากจากมัน.

การตอบสนองที่เป็นพิษของผิวหนังต่อรังสีอัลตราไวโอเลตลดลงเป็นจริง, ผลลัพธ์อันพึงประสงค์จากทั้งหมดนี้ – การถูกแดดเผาและความเสียหายที่เกี่ยวข้องจะลดลง, อย่างน้อยก็บางส่วน, โดย Melanotan-I.

COA

HPLC

นางสาว

(1) เจ, วี.; ล, ค.; ก, โวลต์. เมลาโนคอร์ตินและตัวรับและคู่อริ. เป้าหมายยาปัจจุบัน 2003, 4 (7), 586-597. ดอย: 10.2174/1389450033490858.

(2) แลงกัน, อี. ก.; เลขที่, ซี.; โรดส์, ล. อี. เมลาโนโทรปิกเปปไทด์: มากกว่าแค่ 'ยาเสพติดของตุ๊กตาบาร์บี้' และ 'jabs ผิวสีแทน'? วารสารโรคผิวหนังแห่งอังกฤษ 2010, 163 (3), 451-455. ดอย: 10.1111/เจ.1365-2133.2010.09891.x.

(3) ชัลรอยเตอร์, เค. คุณ; โคธารี, ส.; ชวัน, บี.; สเปนเซอร์, เจ. ดี. การควบคุมการสร้างเม็ดสี – ข้อโต้แย้งและแนวคิดใหม่. ทดลองโรคผิวหนัง 2008, 17 (5), 395-404. ดอย: 10.1111/เจ.1600-0625.2007.00675.x.

(4) ฟิตซ์เจอรัลด์, ล. ม.; หม้อทอด, เจ. ล.; ดไวเออร์, ต.; ฮัมฟรีย์, ส. ม. ผลของเมลาโนแทน®, [ตัวอย่างที่ 4, ดี-เพ7]-α-MSH, การสังเคราะห์เมลานินในมนุษย์ด้วยอัลลีลที่แปรผัน MC1R. เปปไทด์ 2006, 27 (2), 388-394. ดอย: 10.1016/เจ.เปปไทด์.2004.12.038.

(5) เยอร์เก้น เอช. อันตราย, ส. ล., คริสตอฟ อี. ไมน์เดอร์ และเอลิซาเบธ ไอ. น้อยลง. การบรรเทาความไวแสงของผู้ป่วยโปรโตพอร์ฟีเรียเม็ดเลือดแดงโดยอะโกนิสติกอะนาล็อกของฮอร์โมนกระตุ้นα-เมลาโนไซต์. เคมีแสงและชีววิทยาแสง 2009, 85. ดอย: 10.1111 ⁄j.1751-1097.2009.00595.x.

ข้อกำหนด

10มก

บ้าน ค้นหา วอทส์แอพพ์ บริการ ผลิตภัณฑ์