Vasküler Endotelyal Büyüme Faktörünün PET Görüntülemesi için Radyoetiketli Geri Dönüşümsüz Peptit Ligandının Geliştirilmesi

Peptit problarına dayalı görüntüleme ajanları, in vivo hedeflerine yüksek afiniteye sahip olmaları koşuluyla, arzu edilen farmakokinetik özelliklere sahiptir.. Bir peptid ligandının hedefine olan afinitesini arttırmaya yönelik bir yaklaşım, bu etkileşimi kovalent ve geri döndürülemez hale getirmektir.. Bu amaçla, 64Cu etiketli bir afinite peptid etiketini değerlendirdik, 64Cu-L19K-(5-floro-2,4-dinitrobenzen) (64Cu-L19K-FDNB), Vasküler endotelyal büyüme faktörüne kovalent ve geri dönülemez şekilde bağlanan (VEGF) PET görüntüleme ajanı olarak. VEGF eksprese eden tümör ksenograftlarındaki 64Cu-L19K-FDNB'nin in vivo özelliklerini kovalent olmayan bağlanma analoglarıyla karşılaştırdık., 64Cu-L19K-(2,4-dinitrofenil) (64Cu-L19K-DNP) ve 64Cu-L19K. Yöntemler: L19K peptidi (GGNECDIARMWEWECFERK-CONH2) peptit ve şelat arasında bir polietilen glikol aralayıcı ile 64Cu ile radyo etiketleme için N terminalinde 1,4,7-triazasiklononan-1,4,7-triasetik asit ile inşa edildi. 1,5-difloro-2,4-dinitrobenzen, VEGF'ye çapraz bağlanma için C-terminal lizinde konjuge edildi, L19K-FDNB ile sonuçlanır. 64Cu-L19K-FDNB, in vitro VEGF'ye kovalent bağlanma açısından test edildi. Kontrol olarak, L19K, 1-floro-2,4-dinitrobenzene konjuge edildi, L19K-DNP ile sonuçlanır. 64Cu-L19K-FDNB'nin PET görüntüleme ve biyodağılım çalışmaları, 64Cu-L19K-DNP, ve doğal 64Cu-L19K, HCT-116 ksenogreftlerinde karşılaştırıldı. 64Cu-L19K-FDNB'nin bloke etme çalışmaları, fazla etiketlenmemiş L19K-FDNB'nin koenjeksiyonuyla gerçekleştirildi. Sonuçlar: İn vitro bağlanma çalışmaları, 64Cu-L19K-FDNB'nin VEGF'ye kovalent ve geri döndürülemez bağlandığını doğruladı, oysa 64Cu-L19K-DNP ve 64Cu-L19K kovalent olarak bağlanmadı. PET görüntüleme, 64Cu-L19K-FDNB ile 64Cu-L19K-DNP ve 64Cu-L19K'ya kıyasla daha yüksek tümör alımı gösterdi, ortalama standartlaştırılmış alım değerleri ile 0.62 ± 0.05, 0.18 ± 0.06, Ve 0.34 ± 0.14, sırasıyla, en 24 enjeksiyondan sonra saat (P < 0.05), Ve 0.53 ± 0.05, 0.32 ± 0.14, Ve 0.30 ± 0.09, sırasıyla, en 48 enjeksiyondan sonra saat (P < 0.05). Aşırı etiketlenmemiş peptid varlığında 64Cu-L19K-FDNB ile yapılan bloklama çalışmaları, 53% tümör alımında azalma 48 enjeksiyondan sonra saat. Çözüm: Bu kavram kanıtlama çalışmasında, VEGF'ye karşı kovalent bağlanan bir peptid ligandının kullanılması, in vivo olarak tümör bölgesinde izleyici birikimini artırır, kovalent olmayan bağlayıcı peptid analoglarıyla karşılaştırıldığında. Bu teknik, peptid problarının görüntüleme ajanları olarak potansiyelini arttırmak için umut verici bir araçtır..