Bronchogen is een bioactief kort peptide dat bestaat uit vier aminozuren; een lid van de familie van epigenetische regulerende peptiden. In eerste instantie ontwikkeld door een onderzoeksteam van het Instituut voor Bioregulatie en Gerontologie in St. Petersburg, Rusland, het oefent voornamelijk beschermende en herstellende effecten uit op longweefsel.
Regulatie van genexpressie en daaropvolgende eiwitsynthese zijn de belangrijkste mechanismen waardoor deze effecten worden gemedieerd.
Reeks
Ala-Glu-Asp-Leu
CAS-nummer
/
Moleculaire formule
C18H30N4O9
Moleculair gewicht
446.45
Onderzoek naar bronchogeenpeptide
1.Chromatine-Gerichte actie van Bronchogen bij het herstellen van de longfunctie
Uit onderzoek blijkt dat Bronchogen zich specifiek aan histonen bindt (H1, H2b, H3, H4 zijn primaire voorbeelden) en DNA; epigenetisch regulatie van longfunctie-gerelateerde genen staat centraal.
Experimentele modellen hebben herstellende effecten aangetoond – acute bacteriële longontsteking, verschillende vormen van chronische longfibrose, en meerdere soorten giftig longletsel.
Het verbeteren van zowel de morfologie als de functie van bronchiale epitheelcellen is een consistent resultaat van deze behandeling.
Het werkingsmechanisme zelf is veelzijdig, epigenetische regulatie is de centrale pijler, cellulaire functie en weefselhomeostase volgen als een direct resultaat.
2.Regulatie van genexpressie: Ontstekingsremmende en antifibrotische effecten
Het moduleren van transcriptionele activiteit is het meest kritische mechanisme van Bronchogen.
Preklinisch werk heeft en is voortdurend bezig met het identificeren van verschillende genen die erdoor worden beïnvloed.
Opregulatie van transcriptiefactoren (en markergenen) geassocieerd met alveolaire epitheliale differentiatie is goed gedocumenteerd (NKX2-1, FOX-familieleden zijn hiervan een goed voorbeeld).
Secretoire eiwitten zoals SCGB1A1/3A2 worden ook beïnvloed.
De structurele integriteit van de alveolus en de productie van oppervlakteactieve stoffen worden door deze genen in stand gehouden.
Ontstekingsgerelateerde genen (CD79A, NOS-3 als ik het goed heb) worden op dezelfde manier geregeld – overmatige of ongecontroleerde ontsteking is een belangrijk pathologisch eindpunt van longziekte, en Bronchogen lijkt dit op zijn minst gedeeltelijk te verzachten.
De ontstekingsremmende en antifibrotische effecten van Bronchogen worden nu goed ondersteund in een reeks modellen.
3.Celproliferatie en differentiatie
Uit onderzoek blijkt dat Bronchogen genen beïnvloedt die verband houden met de celcyclus en apoptose.
Specifiek, het moduleert de expressie van een celproliferatiemarkergen, MKI67 (Ki67), en verschillende anti-apoptotische genen zoals MCL1; het tumorsuppressorgen TP53 (p53) is een van de meer uitgebreid bestudeerde voorbeelden.
Deze regelgevende actie dient om weefselherstel na letsel te bevorderen, waarbij onderdrukking van ongecontroleerde abnormale celproliferatie een gewenst eindpunt is⁵.
Momenteel wordt Bronchogen voornamelijk op de markt gebracht als voedingssupplement of peptidebioregulator – een ‘peptidecomplex voor het bronchopulmonale systeem’’ als je wilt.
Aanvullende therapie voor chronische bronchitis, Chronische obstructieve longziekte (COPD) en bronchiaal astma is het meest voorkomende gebruik; herstellen (tenminste gedeeltelijk) bronchiale mucosale functie, verbetering van de longfunctie, De beoogde resultaten zijn een verhoogde productie van oppervlakteactieve stoffen en vervolgens het omkeren van verschillende leeftijdsgerelateerde achteruitgang van de longfunctie.
Er wordt onderzoek gedaan naar het combineren van Bronchogen met andere peptiden, herstel van de longfunctie na COVID-19 is een specifiek aandachtsgebied; Aangenomen wordt dat herstel van het immuunsysteem en het alveolaire type er beide door worden gereguleerd.
De klinische validatie van alle huidige en toekomstige toepassingen is nog in behandeling.
COA
HPLC
MEVROUW
